karikator

2006-10-15T14:27:00.000+03:30

اولش هیچ صدایی نبود؛ همه چیز بوی خدا رو میداد... بعدش همش صدا بود و بوی گند الکل...
سعی می کردم باور کنم این اتاقی که توی هتل کالیفرنیای لعنتی رزرو کردن، به اسم منه... اولش سخت بود؛ ولی وقتی طعم شامپاینای خنکشو چشیدم، دیدم خیلی هم سخت نیست!
تا به خودم اومدم یه عالمه آدم دورو برم بود... همه از صبح که بیدار میشن روزمرگی هاشونو تو جیباشون میریزن و میرن بیرون؛ تا شب ته جیبشونو درمیارن...
عادت کردم... به چیزایی که نباید عادت می کردم، عادت کردم... صبح ها بلندشم و بزور لبخند رو روی صورت نشسته ام آرایش کنم... بعد صبحو با خنکیش سر بکشم و برم بیرون... کارایی رو که دوست ندارم و مجبورم انجام بدم.... می دونی چی می گم؟... مثه اینه که یه خرس بخواد خودشو توی قوطی کنسرو قایم کنه...
آسمون شهرمون خیلی آبی نیست؛ اما خوبیش اینه که می تونی تو سیاهیش چندتا ستاره پیدا کنی... ولی کاش زمینمون بوی گندم زارای خدا رو میداد................
دونه های گندمو ریختم تو جیبم و رفتم تو خیابون؛ آخرشم همشو ریختم تو گلوی یه دختربچه که از سرما آب دماغشو بزور بالا می کشید.....
دروغ شنیدم........ غصه خوردم............
بعد نشستم غصه هامو پشت دود سیگار فرانسوی قایم کردم... نمی دونستم فرانسویا غصه شون از من بیشتره... دیگه ودکا هم جواب نمیداد... حنجرم سوخت... نمی دونم از صراحت ودکا بود یا از بغض دروغ...
بگذریم...................
آسمون همون آسمونه و آدما هم همون آدمان.....
منم توی ایوونی اتاقم نشستم و رو واقعیتای زندگیم ماله میکشم...

پی نوشت: اگه سخت گفتم، کاریش نمیشه کرد؛ احساسم نیست، مزاجم تلخه....

بهرام کوهستانی
دانشجوی دانشگاه آزاد- تهران مرکز
رشته کارشناسی مدیریت صنعتی

2006-10-13T12:05:00.000+03:30

محسن یارقلی
متولد آبان ماه سال 1360
فرزند مصطفی
در سال 1379 به عضویت افتخاری موسسه گل آقا درآمدم و برای نشریه « بچه ها؛ گل آقا » شروع به کشیدن کاریکاتور کردم و درواقع از همان زمان کاریکاتور را بطور رسمی آغاز کردم. مدت یک سال در این نشریه زیر نظر اساتیدی چون محمدرفیع ضیائی و بزرگمهر حسین پور کسب تجربه کردم، اما پس از یکسال دلایلی مانع از ادامه همکاری اینجانب با آن نشریه شد!
و امروز دانشجوی رشته ی گرافیک در استان بوشهر هستم.

محسن یارقلی
دانشجوی دانشگاه آزاد- بوشهر
رشته گرافیک

2006-10-13T11:40:00.000+03:30

من حامد هستم.حامد دانشجوی کارشناسی مدیریت صنعتی است.استاد کارشناسی ام را، زیر باران می آورد.حامد با اتوبوس به دانشگاه آزاد می رود. حامد در سال 64 نفس کشید.حامد انار دارد. حامد دل دارد. حامد دلش انار است.	حامد فریدنصر دانشجوی دانشگاه آزاد- تهران رشته کارشناسی مدیریت صنعتی

علی مرسلی

2006-10-12T15:58:00.000+03:30

اتو بیوگرافی
(با اجازه از جلال سمیعی و رضا ساکی)

علی مرسلی، متولد 1365 اَهر(اگرنمی دانید اهر کجاست یا احیاناًآن را با جای دیگری مثل ابهر عوضی می گیرید
می توانید از اوّلین بلندی که می بینید خودتان را پرت کنید تا بیش از این با اِحتراق اکسیژن به اقتصاد زیستی لطمه نزنید)
دوران پرافتخار ابتدایی و راهنمایی ودبیرستان در شهرهای اهر، تبریز،دوباره اهر، مراغه، بناب،سراب...
افتخارات ادبی این دوران: نوبل ادبی محلات اهر،رکورد 426 بیست متوالی دردرس انشاء که در کتاب رکورد های گینس به ثبت رسیده است.دروازه بان ذخیره تیم های گل کوچک محلات تبریز(توضیح اینکه پسر عموی خواهرزاده برادر استاد اسدی دروازه بان اوّل تیم بود).
شرکت در کنکور دانشگاه آزاد در سال سوم دبیرستان و کسب رتبه ای شماره موبایلی در شهر-رشته مربوطه.
یک سال خَر زدن برای برای کنکور سراسری و نائل شدن به یک رتبه تک رقمی و یک رتبه دورقمی.
ورود سر افرازانه به دانشگاه در سال 1383 که با تشویق حاضران همراه شد.
پاس کردن دروس دانشگاه بدون اینکه بداند حذف و اضافه چیست و به چه دردی می خورد.
شکستن رکورد غیبت در دروس عمومی، خیانت به آرمان های علوم پزشکی با پاس کردن ناپلئونی درس جمعیت و تنظیم خانواده.
چند سال خوانندگی نشریات گل آقا،فرستادن کاریکاتور برای بچّه ها گل آقا و چاپ شدن اشتباهی اثر یک نفر دیگر به اسم او.
برنده شدن پنجاه هزار ریال وجه رایج مملکت در قرعه کشی یکی از بانک های معتبر کشور.
پذیرفته شدن مقاله علمی در کنگره دانشجویی نویستادِ صربستان و عدم حضور در آن کنگره به دلایل مختلف از جمله اعتراض به استقلال مونته نگرو، نداشتن پاسپورت، نداشتن سربازی ومهم تر از همه نداشتن پنج میلیون تومان ِ آنزمان به عنوان وثیقه( پانزده میلیون این زمان) مالکیت یک خط تلفن همراه با شماره نیمه روند، مشاهده جناب آقای ناطق نوری از پشت پنجره ماشین ضد گلوله، دست دادن با احمد توکلی، مشاهده عباس کیارستمی از فاصله ای که مارک عینک دودیش معلوم بود.پیاده روی از فرودگاه مهر آباد تا چهار راه ولیعصر،نوشتن مقالات جدی برای نشریات دانشجویی که همه آنها بلا استثنا اشتباها در صفحات طنز به چاپ می رسید.
8 اخطار کتبی ،3توقیف موّقت، 3 لغو امتیاز، 1 مورد تعلیق مدیر مسئول به خاطر همین اشتباه چاپ مقالات ایشان در صفحه طنز نشریات داننشجویی.
داشتن وبلاگی با میانگین یک و نیم بازدید روزانه.عضو سابق اورکات،گزگ،های فایو،یاهو360. بیش از ده بار سفر به تهران،یک ربع اقامت در اتاق محمد رضا شاه پهلوی( البته شاه در آن زمان مخلوع شده ،زیر خاک تشریف داشت و اتاقش به موزه تبدل شده بود).
شرکت در جشنواره های دانشجویی و گرفتن کیف، لیبل،خودکار،سی دی و ده ها نوع اشانتیون دیگر از این جشنواره ها.
متوفی به سال؟؟؟ 1 در ؟( در این دنیای بی در و پیکرحتماً یک جایی پیدا می شود که بتوان مُرد)

علی مرسلی
دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی- تبریز
رشته دندانپزشکی

2006-10-12T15:49:00.000+03:30

فرهاد نامه
توي يه نيمه شب گرم مرداد ماه وقتي خداوند هيچ چيز بهتري براي آفريدن نداشت من فرهاد نيك نسب اصفهاني متولد شدم واين اتفاق مهم درست در سال 1363 يعني اوج كمبود امكانات وقسطي وكوپني ودفترچه اي بودن جون مرغ تا شير آدميزاد رخ داد البته ناگفته نماند كه اين كمبود امكانات سالها بعد تاثيراش روي من گذاشت ودرست زمانيكه همه بچه هاي فاميل ودروهمسايه مي خواستند دكتر ومهندس وپليس وخلبان بشوند بنده با كمال پرروئي تصميم گرفتم كه نوسينده بشم اونم از نوع طنزنويسش !!!
البته بعدا بخاطر نصحيحت هاي كار ساز وموثر عصاي مرحوم آقاجونم وهمچنين تلاش هاي چرخ نامرد روزگار كه هميشه بر خلاف ميل اهل ذوق وهنر وادبيات مي گرده موفق به ا خذ يه ليسانس با كلاس اما بي جيره ومواجب حقوق شدم {حالا اگه خودمون مي خواستيم صد سال حقوق قبول نميشديم ها}
در مورد سوابق وافتخارات فرهنگي هنري ام بايد بگم كه تا حالا توي چند صد تايي جشنواره ، همايش،نمايش وحتي رزمايش شركت كردم كه غيرازتوي دوسه تا همايش استاني كه رتبه اول ودوم طنز را به هزار زورو گريه زاري اونم خشك وخالي بهم دادند تاحالا توهيچ برنامه فرهنگي هنري برنده سكه طلا وسفر دور دنيا نشدم.
اينم بگم كه توي اين چهل سالي كه جز مفاخر فرهنگي،هنري ومطبوعاتي اصفهان بودم به نشرياتي مثل نسل فردا ،نصف جهان،جام اصفهان وماهنامه مشرق زمين افتخار همكاري دادم!!!
در پايان هم اين شايعه رو كه بنده زماني با خواجه حافظ شيرازي ديزي سنگي خوردم رو شديدا تكذيب كرده و اعلام ميدارم كه ناهار كباب تركي بوده نه ديزي سنگي .......

فرهاد نیک نسب
دانشجوی دانشگاه پیام نور- اصفهان
رشته کارشناسی حقوق

2006-10-12T14:21:00.000+03:30

نام : رضا
نام خانوادگی: طایفی
پسوند :نصرآبادی
شهرت : کم(بچه معروف نیستم)
نام مستعار(جهت کارهای بامزه بازی): ت دسته دار
شخصیت : تا چندی پیش میمونی(بنا به دلیل شاخه به شاخه پریدگی و قوز کردگی و دُم جنبانکی وخوشمزه گری و...) و اکنون کرگدنی
زادروز: به روزبیست و نه امرداد سال شصت ودوی خورشیدی
زادجای: تهران
تبار: یزدی
نژاد : آمیخته اما خوب کم و بیش سفید پوست چرکین هستم.حمام هم می روم و سبزه هم نیستم وناخنهایم را همیشه کوتاه نگه می دارم.البته به جز آن سه جهارتای دست راست که گرچه دیگر با مضراب کار می کنم اما خوب عادت است دیگر. بچه که بودم صدایم می کردند :"شوئیچی" (آنها که می دانند به آنها که نمی دانند بگویند یعنی که چه).حالا هم که بزرگ شده ام شبیه هیچ مردم دیگری و از هر نژادی نیستم جز همین نژاد بسیار نا خالص پارسی(آریایی آلوده).راستش از شما چه پنهان دوست داشتم رفتارم شبیه بوروس ویلیز یا جرج کلونی باشد و مغزم به بزرگی انیشتن و زورم به زیادی بوروس لی یا همان یل پیل تن خودمان،رستم- تا حرفها و ایده هایم ضمانت اجرایی داشته باشد- وهیکلم هم مثل براد پیت و قیافه ام اگر چیزی میان الویس پریسلی وجیمزدین یا کلینت ایستوود یا همان فردین خودمان می شد چه حالی می داد.نه؟!...اما حالا دیگر بیشتر دوست دارم همچون ریچی بلکمور یا کرک همت گیتار بزنم و کارهایم به اندازه صادق هدایت یا سلینجر خواننده داشته باشد.
جنس خاک: ایرانی. البته شاید اگر در ایالت پنسیلوانیای ایالات متحده به دنیا آمده بودم همینگونه به خاک[صد البته ناپاک] آمریکا[ی جهانخوارآشغال] می بالیدم.(چه خوب است از دیگر مردمان شریف خاورمیانه نیستم.)
یکی از بزرگترین افتخارات : این است که به من گفته اند رفتار و کردارم مثل "روبرتو بنینی" (کمدین وکارگردان ایتالیایی) است.(یح.مسع.نژاد می گفت) البته اگروودی آلن یا هارولوید کفته می شد باز هم مفتخر می شدم. باید بگویم به جز این کمدینها که نام برده شد بنده به داشتن همسانی با چارلی چاپلین،باسترکیتون،جیم کری،مستربین هم بسیار افتخار خواهم کرد.ما را دریابید.
یکی دیگر از بزرگترین افتخارات : ندارم.شاید هم به یاد نمی آوروم.
شغل: اگر کار داشتم که اینهمه اطناب نمی کردم.
میزان تحصیلات: دیپلم.(ولی دانشجو هستم.آنهم دانشجوی ترم نهی)

وضعیت تاهل: عذب.(زن چیه بابا.ماخودمان را نمی توانیم اداره کنیم)[اما خودمانیم!حال می دهد!]
میزان بچه : جنایکار غیر جنگی که بچه ندارد.اما یک بچه گربه داشتم دلم برایش مثل سگ تنگ است.
کارهای مهم تا کنون انجام داده شده : برای خودم یا دیگران؟
سابقه کاری : آقا ما یک باردر اطو(همان مجله طنز دانشجویی که رضا جدیدی و مهدی قریشی و فرزین خادمی مرا مدیر مسوول آن کرده بودند و خودشان دانش آموخته شده بودند و آن شماره های پایانی بسیار برای انتشارش رنج بردیم)شعر استاد اخوان را دستکاری کرده بودبم که نوشته ما ناگهان سر از گل آقا در آورداما اسمی از نویسنده آن برده نشد.یکبار هم همین بهار امسال کاندیدای جایزه طنز دوسالانه ادبی دانشجویی شده بودم که فکر کنم دستهایی در کار بود که ما پابرهنگان را از سکه های بهارآزادی بی نصیب گذاشتند.آن زمانها که مدرسه می رفتیم نیزجایزه های زیادی ازکنار روزنامه دیواری سازی به ما می رسید.(همه می دانند که آدم باید تلاش و تمرین کند تا به یک جایی برسد.آدم باش.)

رضا طایفی
دانشجوی دانشگاه آزاد- قزوین
رشته مهندسی عمران

2006-10-12T14:11:00.000+03:30

از گوگولی می نگارم قصّه ای از شهرزاد
عضو مجنونان عالم وزن مغزش وزن باد

گر بپرسی لایه ی اوزن چرا جِرواجِر است
چون کُلنگ از آسمان افتاد وقتی او بِزاد

روز اوّل ، ماه دوّم ، هم به سال شصت ویک
زاده شد در شهر تهران با جنون از نوع حاد

در اَوان کودکی چون لرُد مردی در بیزانس
در جوار خاوران و چاله میدان پا نهاد

نعره ی آژیر و موشک بود جای جِغجِغه
ناله و نفرین و گریه جای لالاییِ شاد

خرّم شادان گذر کرد از خیابان تا که شد
یک جوان ازنسل چندم چون خَسی درچنگ باد

لاجرم از حول کار و نان و قول این و آن
گاهِ دانش را گزید و پا در این میدان نهاد

کار فرهنگی نمودی در اطو بسیارها
وصله ها چسبید بر او از فلان تا بر عِناد

بگذریم القصّه اکنون جزوی از مجنون سراست
خاک پای سروران استاده با چیزی* گُشاد

* به دلیل تنگنا در شعر به جای آغوش ، چیز به کار رفته به این معنا که با آغوشی باز ایستاده و هر گونه معنای دیگر قویاٌ تکذیب می شود .

سید مهدی المدرسی
دانشجوی دانشگاه آزاد- یزد
رشته مهندسی برق و الکترونیک

2006-10-12T13:55:00.000+03:30

من یه صمدم.60 سال بعد از 1302 دنیا را با وجودم متأسف و متأثر کردم، که این هم از آن پیشامد های نا خواسته بوده است.پیش آمد و من آمدم.کارهای زیادی انجام دادم و می دهم.آب را با پارچ سر می کشم.غذا را با قاشق می خورم ولی از چنگال کمتر استفاده می کنم. اکسیژن را از راه دهان- گاهی مواقع از راه بینی- به شُش هایم می رسانم.با دو چشم می بینم. با پا هایم راه می روم.با گوش هایم می شنوم.با دست هایم دست می زنم.موقعی که خوابم بیاید می خوابم. می توانم خوشحال بشوم ،چندین بار امتحان کردم.دلخور می شوم.با دوست هایم دوست هستم. وقتی به یک خیابان می رسم با احتیاط از آن رد می شوم.هر وقت دیرم می شود اتوبوس سوار نمی شوم.هر روز دو ساعت بعد از غروب آفتاب چراغ دخمه ام را روشن می کنم.شعر های سیّد را دوست دارم.خیلی وقت ها ... هنوز کودکم.

از دخمة همیشه کوچکم
من یه صمدم

صمد طاهری
دانشجوی دانشگاه آزاد- تهران مرکزی
رشته مديريت صنعتی